معمولی

امروز فشار زندگی رو به وضوح حس کردم...صب تو دفتر تنها بودم رفتم لب پنجره همیشگی یه آهنگ جدید از حمیرا دانلود کردم یعنی جدید نیست قدیمیه ولی خب من تازه شنیدم خیلی قشنگه...یکم لب پنجره گریه...

یعنی ارزششو داره؟یعنی انقد دلمو به دست میاره ک بعدا بگم گور بابای موقعیتای ک از دست دادم؟

پ.ن:اسم آهنگ حمیرا ک گفتم "هوای قفسه" دانلود کنید خیلی خوبه :)

معمولی...

یعنی چرا دوستدارم؟چون جایگاهت خاصه؟چون ادم موفقی هستی؟همه اینو میگن...میگن چون تو موفقی من دوستت دارم...ولی باور کن اصلا اینجوری نیست...دم دفتر یه ایستگاه تاکسی هست گاها از پنجره ک میبینمشون پیش خودم میگم کاش توام یه راننده تاکسی معمولی بودی...اونوقت کسی منو به عشق دروغین متهم نمیکرد...کاشکی میشد

معمولی...